Basketlokaal.be

Informatie

Dit bericht is geschreven op 01 dec 2010, en staat in In de rand.

Reunie met Chris Finch

Op vrijdag 3 december 2010 stapt Johan Roijakkers op het vliegtuig naar de States om er in de gerenommeerde D-League opnieuw verenigd te worden met Chris Finch, de man met wie hij samen heel wat grote successen boekte in het basketwereldje. De komende tijd gaan we Johan dus niet meer over het Breese parket zien lopen. Als Algemeen Coördinator bij Bree Basket en als bezieler van het Bree Basket Development Team had hij nochtans een serieuze taak annex impact bij de club. Naar aanleiding van zijn vertrek duiken hier en daar dan ook enige ongeruste vragen op. Vandaar dat we Johan zelf om enige opheldering zijn gaan vragen. Johan, hoe moet dat nu met je functie als Algemeen Coördinator ? Ga je regelmatig afzakken naar België om bepaalde zaken op punt te zetten ? Ik ga dus niet naar België terugkeren, maar niemand hoeft zich ongerust te maken hoor. Alles blijft zoals het is. De structuren die we uitgetekend hebben lopen gewoon verder. Tegenwoordig is het niet meer zo moeilijk om vanop afstand bij te sturen. Via email en skype zal ik nog regelmatig contact houden met Bree Basket. Dat deed ik op dit moment eigenlijk ook al, dus daar verandert niet veel aan. Ik blijf zeker en vast nog zeer nauw en actief betrokken bij de club. Er loopt daar een pak aan jong talent rond dat we zeker niet mogen verwaarlozen. Van een aantal nu nog jonge spelers gaan we na een rijpingsperiode van een paar jaar nog héél mooie dingen zien. En ook de A-ploeg verrast me aangenaam. Mits een paar kleine wijzigingen en het toevoegen van een paar routiniers zie ik ons op korte termijn naar 1ste provinciale gaan. Bree Basket heeft op vele vlakken dus nog heel wat potentiëel en ik wil zeker betrokken blijven om daar het beste uit te halen. Tijdens mijn verblijf in de USA kan men trouwens met vragen en/of problemen steeds terecht bij de ervaren coaches zoals Rik, Tony, Marc, Rob, Theo… Zij zullen zeker op de hoogte zijn van wat er precies verwacht wordt. Onlangs ging het Bree Basket Development Team van start. Staat Brian Lynch er nu alleen voor om dat verder te zetten ? Nee, helemaal niet. Ook met Brian zal ik verder contact houden en hem bijsturen waar nodig. Maar dat levert zeker geen problemen op. Onlangs nam Brian trouwens al ruim anderhalf uur van de training van het BBDT voor zijn rekening. Hij zal de toekomstige trainingen van het BBDT alleen leiden, er komt niemand bij. Maar hij weet dus exact wat hem te doen staat. We hadden trouwens eerder reeds een “plan of attack” opgemaakt. Een scenario zeg maar met daarin de doelstellingen, richtlijnen qua ontwikkeling, aanpak om een teamconcept te creëren, enz, specifiek voor het BBDT. En we streefden daarin meteen ook naar een soort van lange termijnvisie. Dus Brian gaat dat project ongetwijfeld zeer degelijk verder kunnen zetten. Er is ook nog Alain Ptak die onder jouw impuls regelmatig naar Bree Basket afzakt om allerhande sessies te verzorgen. Hoe zie je die samenwerking evolueren ? Gaat hij nu autonoom acteren, of blijft jouw invloed ook in dat aspect nog aanwezig ? Eigenlijk is dat een beetje gelijklopend met het voorgaande. Ook met Alain heb ik ondertussen al één en ander afgesproken ivm aanpak en mogelijk thema’s die aan bod kunnen komen. We hebben echt een schema opgesteld. Ik blijf ook met Alain de nodige afspraken maken en onderhouden. Alleen kunnen we qua timing nog niet alles definitief op papier zetten omdat ik zo lang op voorhand natuurlijk niet weet of de fitness-schema’s vol zijn of niet, maar binnen de sportieve cel zijn daarover ook reeds de nodige dingen besproken zodat ook de sessies van Alain in goede banen geleid zullen worden. Ik zal zeker met Bree Basket communiceren om af te spreken wanneer voor hen de sessies van Alain het best passen. Je haalde al aan dat je niet naar België terug gaat keren. Betekent dat dan dat je job als assistant bij de Rio Grande Valley Vipers een contract van lange duur inhoudt ? Het gaat om een termijn van één jaar. In principe loopt mijn visum af in oktober. Het is dus gewoon de bedoeling dat ik daar voor één seizoen heen ga. Of het dan ook definitief afloopt is nu nog een beetje twijfelachtig. Dat zal ook afhangen van een aantal andere zaken waarmee ik nog bezig ben. Zodra ik daar meer zicht op heb kan ik daar ook meer over kwijt. Daarmee zijn we dan aanbeland bij het onderwerp “Vipers”. Heeft de aanwezigheid van Chris Finch de doorslag gegeven om de voorkeur te geven aan de D-League boven een misschien wat onzeker avontuur in Iran ? Ook ja. Ik weet bij Chris wat ik ga krijgen. Zowel qua persoon als op het gebied van samenwerking en verantwoordelijkheden die ik zal hebben. We hebben vroeger al veel samen gewerkt, veel samen gewonnen, en als je samen wint is het natuurlijk niet erg om opnieuw de krachten te bundelen. Heeft enkel de persoon Chris Finch jouw beslissing bepaald, of speelde het financiële toch ook een rol ? Vooral Chris ja. Maar ik ga daar ook een totaal nieuwe ervaring opdoen. Ik zal nieuwe en zeer goeie spelers ontmoeten en kennis maken met een totaal andere manier van basketbeleving. Nu, dat was in Iran ook het geval geweest, niet ? Ja, klopt, maar laten we zeggen dat dat toch een niveau lager is. Amerika is qua structuur al heel anders. En ook wat men rond de ploeg doet is gewoon top. Alleen al als ik zie hoe men bijvoorbeeld de statistieken leest en interpreteert. Dan zitten wij in België eigenlijk nog 10 jaar achter. Ik kom ginds dus echt terecht in een superprofessionele omgeving zoals je er bijna nergens anders een vindt. Je haalt het sleutelwoord nu aan : het professionalisme. Je komt in de D-League terecht en daarmee zit je dan ook al héél kort bij dé absolute top, met name de NBA. De Vipers zijn immers een satellietploeg van de Houston Rockets. Zie je daar voor jezelf dan doorgroeimogelijkheden ? Chris Finch staat met zijn titel van “Coach of the Year in the D-League” immers op de drempel van de NBA natuurlijk. Als hij die stap zet, krijg jij dan misschien een kans om headcoach bij de Vipers te worden ? Ja, het is voor Chris inderdaad de bedoeling om die stap te zetten. Wat hij nu doet is in feite een investering om uiteindelijk in de NBA aan de slag te kunnen. Maar voor mij is dat zeker niet het geval. Ook al gaat Chris aan de slag in de NBA, dan nog zal ik geen headcoach bij de Vipers worden. Er loopt daar immers nog een assistent rond die een jarenlange ervaring mee draagt van zowel in Europa als in de NBA. Da’s namelijk ook het leuke aan het verhaal. We zitten daar met een staff van 5 coaches en ik denk dat we van mekaar allemaal heel veel kunnen leren. Betekent een overstap van Chris Finch naar de Rockets dan meteen ook het einde van jouw activiteiten bij de Vipers ? Dat kan. Nu, we blijven wel nog altijd op één of andere manier samenwerken hoor. Zo ben ik ook nog samen met Chris betrokken bij de nationale ploeg van Groot-Brittannië waar hij ook nog coach is. Bedankt Johan voor de tijd die je vrij wou maken voor dit leuke gesprek. Jij ook voor al de verslagen die je schrijft. Blijf dat zeker doen, want nu ga ik ze zeker en vast lezen om op de hoogte te blijven. Zal ik doen. Veel succes daar aan de andere kant van de grote plas hé. Thanks ! En tot… Heel basketminnend Bree mag dus op beide oren slapen : Johan trekt wel naar de States, maar ook van op afstand is en blijft hij bezig met Bree Basket. (bron : André Joosten)

Laat een reactie achter